Sterrenbeelden aan de sterrenhemel.
Foto: Babak Tafreshi

Algemeen

Caelum is een klein sterrenbeeld dat zichtbaar is op het zuidelijk halfrond en werd in de 19de eeuw door Nicolas Louis de Lacaille geïntroduceerd.

Caelum

Aangrenzende sterrenbeelden

  • Beeldhouwer (Sculptor)
  • Kraanvogel (Grus)
  • Toekan (Tucana)
  • Kleine Waterslang (Hydrus)
  • Eridanus
  • Oven (Fornax)

Wat zijn de belangrijkste sterren?

Caelum is een zwak sterrenbeeld met weinig heldere sterren helderder dan magnitude 4. De helderste ster, en het dichtst bij de Aarde op 65,7 lichtjaar is de ster α Caeli van magnitude 4,45. Het is ook de achtste kleinste sterrenbeeld met een gebied dat slechts iets kleiner is dan Corona Australis.

Welke andere objecten zijn er te vinden in Caelum?

Caelum heeft omwille van zijn locatie aan de sterrenhemel en omvang weinig te bieden voor kleinere telescopen. Zo bevinden zich in dit sterrenbeeld geen Messier deep-sky objecten. Een kleine telescoop splitst γ Caeli in een 4,5 magnitude rode reus en een 6,34 magnitude witte reus. Grotere telescopen kunnen wel diverse NGC objecten terugvinden in het sterrenbeeld Caelum. Dit zijn allemaal sterrenstelsels maar geen enkele is helderder dan magnitude 11,5 of groter dan 3 boogseconden. Eén van deze sterrenstelsels in het sterrenbeeld Caelum is NGC 1558. Dit balkspiraalstelsel werd op 14 december 1835 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel en heeft een schijnbare helderheid van magnitude 12,5. NGC 1558 bevindt zich op een afstand van ongeveer 195 miljoen lichtjaar en heeft een diameter van 185 000 lichtjaar.

Het balkspiraalstelsel NGC 1885 in het sterrenbeeld Caelum - Foto: Donald Pelletier (Wikipedia)

Sander

Vancanneyt Sander

Oprichter & beheerder van Spacepage & Poollicht.beSterrenkunde en ruimteweer redacteur.

Dit gebeurde vandaag in 1789

Het gebeurde toen

De Britse astronoom William Herschel ontdekt de Saturnusmaan Mimas die werd genoemd naar een zoon van Gaia uit de Griekse mythologie. Deze maan heeft een diameter van 397 kilometer en wordt gekenmerkt door een grote inslagkrater met een doorsnede van 130 kilometer die genoemd werd naar de ontdekker van deze maan. Mimas' lage dichtheid is een aanwijzing dat de maan voor een groot deel uit bevroren water bestaat, met maar een kleine hoeveelheid gesteenten. Op 1 September 1979 vloog de Amerikaanse ruimtesonde Pioneer 11 op een afstand van 104.263 kilometer langs het oppervlak van Mimas. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Redacteurs gezocht

Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten!

Wordt medewerker

Steun Spacepage

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

Sociale netwerken